این سوال را از هر کسی پرسیده ام ، مرا بدون جواب گذاشته است.شاید اینجا پاسخی پیدا کنم.

متن سوال :

در ایران قانون کپی رایت  برای اکثریت ترجمه ی کتاب ها رعایت نمی شود.اما وقتی خود مترجم کتابی را به صورت غیرقانونی و بدون مجوز از ناشر و نویسنده اصلی، ترجمه می کند، در همان ابتدای کتاب می نویسد تمامی حقوق محفوظ است. تکثیر و انتشار آن به هر صورتی اعم از اسکن و فتوکپی و ... مورد پیگرد قانونی قرار می گیرد.

حال این شخص مترجم که کتاب را دزدیده و آن را به دلخواه خودش ترجمه کرده و این انتظار را دارد که سایرین حقوق کپی رایت را رعایت کند، اما این در حالی است که خودش رعایت نمی کند. 

کم هستند کتابهایی که از نویسنده و ناشر اصلی مجوز می گیرند. مثل انتشارات آوند دانش که کتاب های وایلی را ترجمه میکندو نشر سایه سخن و کتاب های گلاسر.(البته این ها را از کتابخانه خودم پیدا کردم. ممکن است کتاب های دیگری هم در بیرون وجود داشته باشند.)

سوال اصلی من الان اینست آیا من باید برای کسی که خودش قانون کپی رایت را رعایت نمی کند ، این قانون را رعایت کنم؟ 

 نکته (1): برای فردی که این قانون را رعایت می کند من هم احترام قائلم و این حقوق را رعایت می کنم.حتی داخل ایران و شهر خودم.

نکته (2) : اگر نمی شود این قانون را در ایران اجرا کرد ، پس چرا کتاب هایی با موجز ترجمه از ناشر و نویسنده در همین کشور ایران وجود دارد؟ 

نکته (3) : در تیتر این مطلب از معنا و مفهوم واژه پول شویی استفاده کردم و پول را با کلمه کتاب تعویض کردم  که شد کتاب شویی.